APRIL 2011

 

 

Fazal Abbas – Karachi / Pakistan

 

Wanneer u schrijft, hoe gaat u te werk om te weten welke boodschappen u over moet brengen?

 

Ik besta niet als een individu wanneer ik schrijf, ik overstijg mijn persoon om te worden wat ik werkelijk ben. Ik word zelf mijn essentie. Tijdens het schrijven ben ik ontvankelijk voor een hogere intelligentie. De dialogen die ik overbreng, bereiken me intuïtief en vertoeven enkele maanden of zelfs jaren in mijn gedachten voordat ze geschreven worden. Als ik eenmaal besluit ze weer te geven, hoef ik alleen maar mijn oren naar binnen te richten en mijn verbeelding toont mij in detail de personages en de omstandigheden die mijn verhalen moeten belichamen.

 


 

Giovanni Pugliesi – Palermo / Sicilië

 

Wat betekent voor u de Universele Liefde?

 

Het woord liefde komt gemakkelijk over de lippen en vaak in totaal verschillende contexten. Ook al kunnen hierin sporen van universele liefde aanwezig zijn, vaak zijn de handelingen die daaruit vloeien op intellectueel en emotioneel niveau en hebben geen verband met de liefde die vanuit onze diepste essentie vloeit. Zolang wij het leven alleen op het niveau van materie zien, blijft onze visie op liefde begrensd, waardoor we niet anders kunnen dan zelfzuchtig handelen. We kunnen bijvoorbeeld liefde hebben voor ons gezin en bereid zijn ons op te offeren ten behoeve van de goede voeding en de goede gezondheid van onze eigen kinderen, maar ondertussen amper aandacht hebben voor de kinderen van anderen die verhongeren of mishandeld worden. Pas wanneer wij het leven op een spiritueel niveau ervaren, verheft ons bewustzijn zich boven de materie en kunnen we de universele liefde ervaren. Het kenmerk van deze liefde is de bereidheid om al onze naasten te helpen zichzelf te ontplooien. Het gaat om een liefde die ons laat begrijpen dat hoe meer we van andere schepselen zullen houden, hetzij mens, dier of plant, hoe meer we in staat zullen zijn van onszelf te houden.

 


 

Brahim Chkiri – Marrakech / Marokko

 

Hoe staat u tegenover het idee van de verfilming van uw eerste roman? En welke van deze twee media zou, volgens u, het meest geschikt zijn voor reflectie?

 

Als een film zou kunnen worden gemaakt met respect en waardering van de boodschappen geformuleerd in het boek, zou ik me daar alleen over kunnen verheugen. Ik beschouw de narratieve roman en de narratieve film als gelijkwaardige middelen voor reflectie. Het verschil zou kunnen zijn dat de roman meer tot de verbeelding van de lezer spreekt. De film dringt zijn eigen beelden op aan de verbeelding. Maar een vergelijking van beide media blijft een individuele beoordeling. Deze beoordeling is echter interessant omdat het ons kan helpen beter in te zien welke kunstvorm ons meer tot vraagstelling en reflectie aanspoort. Het doel van deze vergelijking zou dan niet zijn te bepalen wat het beste is, film of boek, maar te ontdekken of wijzelf eerder een lezer of een toeschouwer zijn.

 


 

Joan Hayes – London / Engeland

 

In welke mate is onze vrije wil werkelijk vrij binnen het concept van de levensbestemming?

 

Het leven bestaat uit een stroom van gebeurtenissen en op elk moment van dat proces worden mogelijkheden aangeboden die aanvaard of verworpen kunnen worden. Deze gebeurtenissen zijn nooit identiek maar hebben wel steeds iets gemeenschappelijk omdat alle gebeurtenissen een zeker voortbestaan vertonen. We kunnen dus stellen dat het leven tegelijkertijd verandering en continuïteit schept en dat bij de overgang van de ene gebeurtenis naar de andere keuzes plaats kunnen vinden. We zullen bepaalde elementen verder opnemen en andere juist afwijzen. Door deze ononderbroken reeks van beslissingen ontwikkelen we onszelf en zo bouwen we aan onze vrije wil. Het lot dwingt ons dus nergens toe, dat zou onze authenticiteit en onze vrijheid vernietigen. Het tegendeel is eerder waar: het lot biedt ons een permanente uitnodiging tot zelfontplooiing en zelfverwezenlijking.