DECEMBER 2011

 

 

Nguyen Thanh – Hanoi / Vietnam

 

U haalt uw grootste levenslessen uit uw reizen. Hoe kunnen we ons het beste ontvankelijk stellen voor deze lessen?

 

Om de grootste ontvankelijkheid te bereiken, moeten we trachten onze vaste denkpatronen los te laten en openstaan voor onze intuïtieve waarneming. Wanneer ik nieuwe oorden opzoek en in aanraking kom met nieuwe culturen tracht ik alles met aandacht en objectiviteit te benaderen. Ik koester dan slechts één wens: de kennis die zich openbaart, ontgefragmenteerd in mij opnemen.

 


 

Sylvia Writers – San Francisco / Californië

 

“Alles is Één” is een uitspraak die we steeds vaker horen. Zou u dat willen toelichten?

 

Deze woorden verwijzen naar de eeuwige substantie vanwaar alles afkomstig is en waarnaar alles vroeg of laat terugkeert. Deze substantie bestaat uit eindeloze aspecten materie en geest die op hun beurt weer uit talloze tijdelijke verschijningsvormen bestaan. Wijzelf, maken ook deel uit van deze geest. In feite bestaat alles uit eenzelfde geest die zichzelf aanschouwt door de ogen van verschillende waarnemers. Dat geldt ook voor gedachten. Elke gedachte weerspiegelt een fragment van deze geest. Hoe meer we bewust worden van deze onderlinge connectie, hoe meer we begrijpen dat alles uit één en hetzelfde bestaat.

 


 

Szymon Konieczny – Wrocław / Polen

 

Veel mensen hebben een etnocentrische visie op de wereld. Hoe gevaarlijk is dat? En hoe kan dat verholpen worden?

 

Het centraal zetten van de eigen cultuur ligt aan de basis van racisme, sektarisme en andere vormen van discriminatie en leidt tot een vijandige houding tegenover andere culturen. Etnocentrische mensen beschouwen hun waarden en gewoontes als de enige juiste. Een triest gevolg van deze sociaal-culturele conditionering is dat de angst en de onwetendheid van deze mensen doorgegeven wordt, en vaak opgedrongen wordt, aan de volgende generaties. Tegen etnocentrisme bestaat er slechts één remedie: De geest van al zijn doctrinaire opvattingen bevrijden zodat het voor zichzelf kan denken.

 


 

Maryori Vivas – Bogota / Colombia

 

Waar dient men op te letten wanneer men universele literatuur wenst te schrijven?

 

Universeel schrijven is een belevenis tussen vorm en vormloosheid. De geest van de schrijver slentert dan binnen een mysterieuze dimensie waar vormen niet bestaan. De schrijver tracht eerst te herkennen wat altijd en overal geldend is. Daarna vindt hij de geschikte woorden die de zuivere aard, of de universaliteit, van zijn boodschappen weergeven. En uiteindelijk moet de universele schrijver zijn boodschappen ontdoen van alle culturele kenmerken en overige elementen die als bijkomstig kunnen gezien worden.