JULI 2010

 

 

Lydia Vandenbalck – Leuven / België

 

Hoe zou u omschrijven waar u in gelooft?

 

Ten eerste: Ik vertrek van het principe dat alles met elkaar verbonden is, dat alles deel van één geheel uitmaakt, dat er een ordening bestaat die veel verder reikt dan wat we doorgaans waarnemen: een verborgen harmonie achter onze zintuiglijke werkelijkheid.
Ten tweede: Ik heb de overtuiging dat we deze harmonie kunnen waarnemen dankzij een kracht die ons kan bevrijden van onze blinde driften, die uit egoïsme voorvloeien, een kracht die aantoont dat we ons eigen bestaan pas echt ten volle beleven als we aandacht hebben voor alle andere levens. Deze kracht is de kracht van de Liefde.
Ten derde: Ik geloof dat er in ons allemaal een kern van goedheid schuilt die groter is dan we ons voorstellen en dat we dankzij deze goedheid een hogere zin kunnen geven aan ons bestaan en in staat zijn de verborgen realiteit van de universele orde te ontdekken.

 



Lena Romanova - Auckland / Nieuw-Zeeland

 

Vanwaar deze zoektocht naar wijsheid? En waarom uw keuze voor literatuur?

 

De zoektocht naar de wijsheid is een thema dat me altijd heeft beziggehouden. Deze zoektocht is ook de grote leidraad geweest van al mijn reizen. En sinds enkele jaren uit ik mijn ervaringen over deze zoektocht via mijn schrijven. Literatuur is voor mij een fantastisch communicatie-instrument waarmee ik me over diepzinnige onderwerpen kan uiten. Via mijn verbeelding tracht ik steeds een wereld te scheppen waarin ik de gevoeligheid van de lezer naar boven kan halen. Literatuur geeft me de mogelijkheid om mijn gedachten te delen met mensen van over de hele wereld en laat de lezer toe zijn visie op deze zelfde wereld te verruimen.

 



Sandrine Duperray - Parijs / Frankrijk

 

Als u over een universele orde spreekt, welke plaats geeft u dan aan het toeval?

 

Toeval is een benaming die we aan een voorval geven dat willekeurig optreedt. We bedoelen daarmee een voorval dat de indruk geeft toevallig te gebeuren. De vraag is of zulke feiten zomaar onverwachts plaatsvinden of dat ze het resultaat zijn van gebeurtenissen waar we ons niet bewust van zijn. Stel je bijvoorbeeld voor dat we elkaar ooit “toevallig” ontmoeten. Zullen we dat wijten aan het toeval? Of zal dat het resultaat zijn van een reeks voorvallen? Je weet het antwoord al. Elke gebeurtenis wordt voorafgegaan door een reeks andere gebeurtenissen. Er bestaat dus een aaneenschakeling van oorzaken en gevolgen. Kunnen we dan spreken van een voorval dat totaal onverwachts is? Of zou het wijzer zijn te spreken van voorvallen waar we de oorzaken van kennen en van andere waar niet alle oorzaken van bekend zijn?

 


 

Cynthia Huaman - Lima / Peru

 

Hoe kunnen we onze relaties vruchtbaarder maken?

 

Ik denk dat het belangrijk is om diepgaande gesprekken te kunnen voeren over ons gedrag en onze beweegredenen. Ik merk dat hier steeds minder tijd voor wordt vrijgemaakt. De oppervlakkigheid is eigen aan dit tijdperk. En dat is natuurlijk in onze gesprekken en relaties te merken. Daar zijn verschillende redenen voor maar de sleur is ongetwijfeld één van de belangrijkste oorzaken. Wanneer we ons tevreden stellen met de routine in ons leven, ontwikkelen we een houding die verstarrend werkt, een houding die onze omgang met anderen oppervlakkig maakt. Meer ambitie tonen zou dus al een goed begin zijn. Ambitie opent onze ogen voor nieuwe mogelijkheden. Zo kan er een uitwisseling van ideeën ontstaan en kunnen we ook anderen aanmoedigen ontvankelijker voor nieuwe opportuniteiten te zijn. Onze relaties krijgen dan meer waarde en kunnen ons stimuleren ons niet te beperken tot de kleine werkelijkheid die we al kennen.

 



Huang Jin - Den Haag / Nederland

 

Hoe brengt u uw personages tot leven. Komen ze uit het echte leven of uit uw verbeelding?

 

Als ik schrijf, bevind ik mij in een grotere realiteit dan de alledaagse realiteit, een realiteit waarin het bewuste en het onderbewuste niet meer van elkaar worden gescheiden. Mijn personages en hun verhalen zijn allemaal met deze grotere realiteit verweven. Of ik deze mensen nu werkelijk heb ontmoet of ze op een andere manier tot mij zijn gekomen, is van weinig belang. Wat wel belangrijk is, is dat zich bij elk personage zich één of meerdere gebeurtenissen hebben voorgedaan die indruk op me hebben gemaakt en waarvan ik intuïtief wist dat ik ze in een van mijn verhalen een plaats zou geven. In die zin kan ik zeggen dat al mijn personages uit persoonlijke ervaringen voortkomen.

 


 

Helena Campos - Valencia / Spanje

 

Een van uw belangrijkste thema’s is de levensbestemming. Kunt u dat beschrijven? En denkt u dat iedereen over een missie beschikt?

 

Als ik over de levensbestemming heb, spreek ik over een levensdoel dat uniek is voor ieder van ons. Mijn overtuiging is inderdaad dat wij allemaal over specifieke vaardigheden en een unieke gevoeligheid beschikken. Daardoor is ieder van ons in staat iets uitzonderlijks te scheppen. Deze zoektocht naar ons levensdoel is een evolutieproces dat voor iedereen verschillend is. Een weg waarop we onze unieke vaardigheden werkelijk moeten leren beleven om zo naar ons ware zelf te groeien. Zo kunnen we een ambitie gaan koesteren die in staat zal zijn ons hele leven zin en betekenis te geven. En elk leven dat in het teken van een grote ambitie staat, is op zich een missie.