Noodzakelijke verandering

 

 

Tijdens mijn gesprekken merk ik dat velen, in hun ijver voor een betere wereld, zich voor welbepaalde doelen inzetten. Ze strijden voor een betere wereld en hebben sturing gevonden binnen een beweging, een religie of een overtuigende ideologie. Vaak zie ik ze verwikkeld in een strijd met een vijand waar ze alle kwalen van de samenleving  aan toeschrijven.

 

De meningen over de zin van dit strijden kunnen verschillen maar het staat vast dat het zinvol kan zijn om z’n leven aan een bepaalde religie te wijden. Wel dient de betekenis die eraan gegeven wordt, in overeenstemming te zijn met de realiteit van vandaag. Het kan ook zeker nuttig zijn om te trachten de ware krachten die deze wereld runnen te herkennen en hun rol te bepalen, maar het is goed om te weten dat elke vorm van autoriteit maar tijdelijk is en hun teloorgang dus voorspelbaar is. Heeft het zin om de rechten van dieren te verdedigen? Natuurlijk, maar op een dag zullen we toch allemaal vegetarisch moeten zijn. En ja, we moeten oog hebben voor het milieu, maar de feiten laten ons zien dat kernenergie snel tot het verleden zal behoren en dat we naar een nieuw soort energie zullen overschakelen.

 

Ik wil zeker niet de zin van al deze goede doelen ontkennen en ik kan er nog meer opnoemen. Maar ik probeer na te gaan of er een engagement bestaat dat als meest essentieel kan worden beschouwd. Ik stel me de volgende vraag: bestaat er een doel waarvoor iedereen zich zou willen inzetten? Bestaat er een uitdaging waar de hele mensheid achter zou kunnen staan?

 

Om deze vraag te beantwoorden, moeten we het belangrijkste gevaar voor de mensheid als geheel trachten te definiëren en bepalen of er een gemeenschappelijke factor bestaat tussen alle grote problemen die de wereld vandaag de dag kent. De vraag mag misschien moeilijk lijken, het antwoord is dat waarschijnlijk minder: het gevaar dat voor het hele menselijke ras bestaat, is de individualistische geest .

 

De belangrijkste uitdaging van de menselijke soort is: hoe kunnen we afstand nemen van de individualistische geest? Kunnen we ons losmaken van al onze identificaties, anders dan onze identificatie met de menselijke soort?

 

Het is van het grootste belang dat wij er bewust van worden dat het menselijke ras in haar geheel moet worden beschermd. Om tot dit besef te komen, moeten we onze zelfzuchtige geest en ons competitief gedrag staken. We moeten ervoor zorgen dat elke vorm van nationalisme en tribalisme verdwijnt. Deze versterken alleen maar het individualistische gevoel. We moeten ook onze wereld ontgiften van de overdreven materialistische mentaliteit. Het onderwijssysteem, waar de competitie volop wordt onderwezen, de ongelijkheid wordt versterkt en dus de toekomstige generaties in groot gevaar brengt.

 

Door de strijd tegen het individualisme zullen onze inspanningen het grootste nut hebben. Een strijd die plaatselijk kan worden uitgevoerd, maar ook op nationaal niveau en zelfs op mondiaal. De wijze waarop we het individualisme, in al haar vormen, zullen benaderen, zal bepalen hoe de wereld van morgen eruit zal zien. Elke andere strijd, ook al mogen er winsten worden geboekt, zal slechts van tijdelijke aard zal zijn, zonder vorm van echte evolutie.