GRUDZIEŃ 2011

 

 

Nguyen Thanh – Hanoi / Wietnam


Podróżując, zbiera Pan życiowe lekcje.  Co Pan robi, aby być na nie otwartym?

 

Aby zwiększyć naszą wrażliwość, musimy rozważyć rezygnację z naszych stereotypowych sposobów myślenia i przyjąć bardziej intuicyjne podejście. Kiedy wyjeżdżam, aby odkrywać nowe lądy i poznawać nowe kultury, staram się być bezstronnym i obiektywnym wobec tego, co mnie otacza. Jedynym moim pragnieniem jest aby wiedza, która mi się objawi, przeniknęła mnie w całości.

 


 

Sylvia Writers – San Francisco / Kalifornia


„Wszystko jest jednością” to termin szeroko rozpowszechniony. Czy może Pan go wyjaśnić?

 

Termin ten odnosi się do wiecznej substancji, od której wszystko pochodzi i do której prędzej czy później wszystko powraca. Substancja ta składa się z niezliczonych aspektów materii i ducha, które z kolei składają się z nieograniczonej liczby tymczasowych pozorów. My sami także jesteśmy częścią tego całego ducha. Krótko mówiąc, wszystko, co istnieje składa się z tego samego ducha, który jest postrzegany oczami każdego obserwatora. Dotyczy to również wszelkich myśli. Każda myśl odzwierciedla fragment tego ducha. Uświadomienie sobie tego połączenia pomaga nam lepiej zrozumieć, że wszystko jest częścią jednego i tego samego istnienia.

 


 

Szymon Konieczny – Wrocław / Polska


Wielu ludzi ma etnocentryczną wizję świata. Jakie istnieje w tym niebezpieczeństwo? I jak możemy temu zapobiec?

 

Etnocentryzm jest bez wątpienia jedną z głównych przyczyn rasizmu, uprzedzeń i innych form dyskryminacji, które generują wrogie postawy wobec innych kultur. Etnocentryk postrzega swoje wartości i zwyczaje, jako jedynie poprawne. Niefortunną konsekwencją tego uwarunkowania społeczno-kulturowego jest to, że strach i niewiedza tych osób są przekazywane, a nawet narzucane przyszłym pokoleniom. Jest tylko jeden sposób zwalczania etnocentryzmu: uwolnienie każdego doktrynalnego przekonania, aby tym samym pozwolić wolnemu umysłowi myśleć za siebie.

 


 

Maryori Vivas – Bogota / Kolumbia


Jak postępować, gdy pragniemy stworzyć literaturę uniwersalną?

 

Literatura uniwersalna jest doświadczeniem pomiędzy formą i jej brakiem. Umysł pisarza wędruje w tajemniczym wymiarze, w którym formy nie istnieją. Najpierw autor próbuje rozpoznać to, co jest zawsze i wszędzie aktualne. Potem znajduje właściwe słowa, aby przekazać czystą naturę, lub innymi słowy - uniwersalność tych przekazów. I ostatecznie pozbawia przekazy ich zabarwienia kulturowego i wszystkiego, co może być uważane jako dodatkowe.