LISTOPAD 2010

 

 

Nilufer Coskun – Besiktas / Turcja

 

Byłam pod wielkim wrażeniem opisanych w pana powieści mistycznych doświadczeń. Jak rozumie pan sens mistycyzmu? Czy uważa pan, że każdy z nas może przeżyć tego typu doświadczenia?

 

Świat mistyczny składa się z dróg, które pomagają nam wyjść na spotkanie z naszą istotą. Doświadczenie mistyczne zachęca nas do odkrycia naszej wyjątkowej wrażliwości, która łączy nas ze wszechświatem i określa rolę, jaką w nim odgrywamy. W tym sensie jest ono etapem, który pozwala nam rozpoznać naszą misję, to głębokie wewnętrzne pragnienie, zachęcające nas do stania się tym, czym naprawdę jesteśmy. Co się tyczy drugiego pytania: to nie czynniki zewnętrzne decydują o tym, jak przeżywamy nasze doświadczenia, ale nasz poziom świadomości. Różne osoby mogą w całkowicie odmienny sposób przeżywać identyczne zdarzenia, w zależności od ich zdolności zdawania sobie sprawy z głębszego znaczenia tego, co pojawia się w ich życiu.

 


 

Christina McDonald – Montreal / Kanada

 

Czy jesteśmy w stanie osiągnąć doskonałość?

 

Co widzimy, gdy obserwujemy otaczający nas świat? Że świat jest taki, jaki jest – naturalny. Jeśli zatem istnieje doskonałość, jest to doskonałość tego, co istnieje, a nie tego, co według nas istnieć powinno. Rozwijając tę postawę, skupiającą się na naszej doskonałej naturze, uświadamiamy sobie, że zbliżanie się do doskonałości to po prostu działania mające na celu  wyzwolenie się od tego, co jest nam społecznie i kulturowo narzucane.

 


 

Barbara Sajovitz – Villach / Austria

 

Wygląda na to, że istoty ludzkie odczuwają coraz większą chęć kontrolowania swojego środowiska. Co myśli pan o tej ewolucji?

 

Pragnienie kontroli pojawia się u nas w młodym wieku i nasila się wraz z procesem naszej socjalizacji. Nauczono nas, że kontrola nad naszym środowiskiem jest kluczem do sukcesu w społeczeństwie współzawodnictwa, w którym żyjemy. Nawet jeśli oczywistym jest, że musimy zachować pewną kontrolę nad podstawowymi aspektami naszego życia, wielu z nas myśli, że kontrola jest ostatecznym środkiem pozwalającym na osiągnięcie sukcesu we wszystkim co robimy. Tymczasem wyraźnie widać, że kontrola nie może być zadowalającym celem, ponieważ stale prowadzimy walkę z przeciwnikiem mającym taki sam cel. Z tego powodu pragnienie kontroli prowadzi do niekończącego się współzawodnictwa i przyczynia się do zachowania złudnego przeświadczenia, że koniecznie muszą w nim być zwycięzcy i przegrani. Ta iluzja jest źródłem naszych uprzedzeń, które rodzą myśli i czyny związane ze współzawodnictwem. Uświadamiając sobie to zjawisko, uwalniamy się od naszego pragnienia kontroli i odnajdujemy jasność umysłu.

 



Ayhan Yabatu – Sanliufra / Turcja

 

Pisze pan, że muzyka ma w sobie coś duchowego. Może pan wyjaśnić, na czym ta duchowość polega?

 

Muzyka to sekwencja spójnych dźwięków. Muzyk stara się połączyć rytm, melodię, tempo, harmonię i narrację, aby stworzyć tę spójność. Poprzez poszukiwanie spójności doświadczenie muzyczne staje się poszukiwaniem wyższego porządku. Gdy udaje się tę spójność osiągnąć, doświadczenie muzyczne dotyka nas w sposób dogłębny, prowadząc nas ku transformacji energii emocjonalnej; jest do doświadczenie podobne do procesu duchowego.

 



Cary Neeper – Sata Fe (N.M.) / Stany Zjednoczone

 

Czy każdy może zostać pisarzem intuicyjnym? Co dla pana oznacza to pojęcie?

 

Pisanie intuicyjne oznacza przede wszystkim pisanie w sposób spontaniczny i niewymuszony. Jednak, aby pisać w sposób intuicyjny, trzeba najpierw nauczyć się łączyć dyscyplinę z wrażliwością na bodźce. Dyscyplinę, by pozostać skoncentrowanym i zmotywowanym. Wrażliwość na bodźce, by dostrzec inspirację chwili. Gdy jesteśmy w stanie połączyć te dwie techniki, nasza uwaga skupia się na świadomości twórczej, która odsłania przed nami to, co musi być przedstawione w formie pisemnej. Z czasem coraz lepiej radzimy sobie z opanowaniem tej techniki i nie musimy się przy tym do niczego zmuszać. Sprawia to, że rozwijamy własny styl literacki. Dla mnie pisanie intuicyjne jest procesem nieustannych rozważań, dokonywania ocen oraz poszukiwań. Procesem, w którym moja motywacja znajduje swoje źródło w głębokim pragnieniu prawdy i jedności z tym, co najbardziej wzniosłe.
 



Bogoz Gevork – Erewan / Armenia

 

Jak mógłby pan opisać dzieło duchowe?

 

Tym, co sprawia, że duchowość jest dziełem, jest ta część prawdy, którą usiłuje ona rozjaśnić, zachęcając nas do odkrywania i rozwijania tkwiącej w nas duchowej rzeczywistości. Autor dzieła duchowego, poprzez swoją pracę, poszukuje wyzwolenia od kłamstwa i niesprawiedliwości.