WRZESIEŃ 2012

 

 

Chai Pi Pax - Seul / Korea Południowa

 

Jak możemy połączyć nasz świat wewnętrzny i zewnętrzny?

 

Badając to, co przeszkadza nam w ich zjednoczeniu. Dopóki pozostajemy przekonani, że coś musi być konkretne i rzeczowe, aby było prawdziwe, doświadczamy świata z ograniczoną świadomością. Istnieje stan, poza czasem i przestrzenią, który projektuje, tworzy i zarządza wszystkimi zdarzeniami, które mają miejsce w naszej czasoprzestrzeni. Dostęp do tego najwyższego poziomu świadomości, lub innymi słowy, do tego świata wewnętrznego, wymaga procesu oczyszczenia. Procesu, w którym odrzucamy nasze opinie i przekonania, aby obserwować świat z większą niewinnością, spontanicznością i radością. Obserwacja sercem, które w naturalny sposób jednoczy wszelką wewnętrzną i zewnętrzną rzeczywistość, przenika ją i łączy się z naszym źródłem.

 


 

Maya Panday - Almere / Holandia

 

Co się z nami dzieje po śmierci?

 

To rodzi kolejne pytanie: Kim jesteśmy? Albo: Co umiera? Domagamy się tożsamości, która w rzeczywistości jest niczym więcej niż produktem naszego uwarunkowania, widzimy siebie jako osobę, jakby to było coś prawdziwego i trwałego. Ale gdzie jest ta osoba? Na czym się opieramy? Badanie naszej percepcji pokazuje nam jej namacalność i zaprasza umysł do wymiaru, który nazywamy Absolutem, wymiaru, w którym uświadamiamy sobie, że życie i śmierć są tylko fazami jednego i tego samego istnienia.

 


 

William Kulka - Chicago / Illinois

 

Chciałbym poznać Pana opinię na temat relacji między ego i własnym wizerunkiem. Jak możemy zmniejszyć nasze ego bez umniejszenia poczucia własnej wartości?

 

Poczucie własnej wartości rozwija się zgodnie z tym, kim we własnej ocenie jesteśmy. Stajemy się takimi, jakimi w naszej ocenie powinniśmy być. Kiedy już rozumiemy to działanie, lepiej widzimy kim nie jesteśmy, że w rzeczywistości jesteśmy inni, posiadamy inne cechy niż te, które sobie przypisujemy. Wtedy na nowo odkrywamy siebie i swoje piękno. Piękno nie jest owocem naszego ego, ale emanuje z najgłębszej części nas. To piękno jest niczym innym jak miłością. Im bardziej jednoczymy się z tym na pierwszy rzut oka niewidocznym pięknem, tym bardziej świat uczuć przejawia się z większym pięknem, a my coraz częściej dostrzegamy to piękno w sobie.

 


 

Anupam Khare - Allahabad / India

 

Czy „Pole” lub jak niektórzy nazywają to „Próżnia” istnieje naprawdę czy może jest częścią naszej wyobraźni?

 

„Pole” jest wymiarem, który postrzegamy jako Próżnię. Znajduje się ono w przestrzeni pomiędzy myślami, przedmiotami i ruchami. To przestrzeń, której nie możemy dostrzec ani doświadczyć za pomocą naszego typowego podejścia i dlatego możemy ją zdefiniować jako „Nicość”. Jednak w chwilach przejaśnienia uświadamiamy sobie istnienie tej przestrzeni, która okazuje się być bardzo bogata i dynamiczna. Pole to jest czystym potencjałem, z którego emanuje każda nowa chwila, sama rzeczywistość i wszystko co w niej zawarte.